شمارهٔ ۴۰

و وفایی مهابادی
0 Altın Yaprak
بر چهره زلف خویش پر از پیچ و تاب کرد یعنی به حسن حلقه به گوش آفتاب کرد گیسو به باد داد به صد جلوه در چمن از سرو سر کشید و به سنبل عتاب کرد بی تاب شد ز حسرت و غم چون رسید خط گویا که زلف یاد ز عهد شباب کرد آوخ که یار رفت و نچیدم گلی ز وصل کامی ندیده عمر عزیزم شتاب کرد چشمم در آرزوی بتان بس که خون بریخت معموره ی وجود وفایی خراب کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.