شمارهٔ ۴۲
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
هر دم ز دلم آتش عشق افروزد
وآتش ز من سوخته سوز آموزد
می سوزم از آنک در وجودم نم نیست
شک نیست که خون خشک بهتر سوزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş