شمارهٔ ۴۶
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
هرگز بمراد من شبی روز نگشت
بر من نفسی بی غم و حسرت نگذشت
این رنگ شفق خون دل ریش منست
در طاس افق ریخته از زرین طشت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş