شمارهٔ ۵۰
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید
گردون سر رشته از کفم برباید
آن روز که رخسار تو بینم به مراد
ناگاه شب از کناره بیرون آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş