شمارهٔ ۷۰

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
پشت بر یار کمان ابروی ما نتوان کرد خویشتن را هدف تیر بلا نتوان کرد کشته ی تیغ ملامت برضا نتوان شد حذر از ضربت شمشیر قضا نتوان کرد گرچه از ما بخطا روی بپیچید و برفت ترک آن ترک ختایی بخطا نتوان کرد قامتش را بصنوبر نتوان خواندن از آنک نسبت سرو خرامان بگیا نتوان کرد باغبان گو مکن افغان که بهنگام بهار مرغ را از گل صدبرگ جدا نتوان کرد گر نخواهی که رود دانش هوش تو برود گوش بر زمزمه ی پرده سرا نتوان کرد گر بخنجر زندم روی نتابم ز درش زانک با او بجفا ترک وفا نتوان کرد گو بشمشیر بکش یا ز کمندش برهان صید را این همه در قید رها نتوان کرد نام خواجو بر آن خسرو خوبان که برد زانک در حضرت شه یاد گدا نتوان کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.