شمارهٔ ۷۹
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
ناگشته شبی چو طره هم زانویش
در پای فتاد کارم از گیسویش
دل در سر او رفت و من سوخته دل
خوردم جگر سوخته از پهلویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş