شمارهٔ ۸۲
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
روزی که من از جهان روم با دل تنگ
گردون زندم شیشه هستی بر سنگ
بر تربت من کسی نگرید جز جام
در ماتم من کسی ننالد جز چنگ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş