رباعی شمارهٔ ۳۹
خ خلیلالله خلیلی
0
Altın Yaprak
طفلی بودم غنوده بر بستر ناز
برخاست ز دور نغمه های دمساز
تا گوش نهادم نه صدا بود و نه ساز
ای شور جوانی تو کجا رفتی باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş