شمارهٔ ۱۰۰۶

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
چرا به تحفه دردم همیشه ننوازی به ناز و شیوه نسوزی مرا و نگدازی خس توایم همه کار خس چه باشد سوز تو آتشی و توانی که کار ما سازی به دست نیغ تو کار جراحت دل ریش مام نا شده خواهم که از سر آغازی به زیر پا شکند هرچه افتد این عجیبست که بشکند دلم از زیر پا نیندازی نبرد دست به زلفت صبا به بازی نیز حریف زیر برست و نمی خورد بازی اگر چه سرور بستان صنوبر آمد و سرو ترا رسد بسر سروران سرافرازی کمال باز گزیدی هوای قامت بار بدت میاد که مرغ بلند پروازی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.