شمارهٔ ۱۰۷۲

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
ورای آن چه سعادت بود که ناگاهی به حال بی سروپایی نظر کند شاهی چراغ صبحدم دل فروز عالم را چه کم شود که شود رهنمای گمراهی نسیم را چه زیان گر ز راه هم نفسی کند عنایت دل خسته ای سحرگاهی به جان و دل شده ام پای بند بند گیت نه از سر غرضی نه ز روی اکراهی چگونه دست توان داشت از چنین سروی چگونه روی توان تافت از چنین ماهی هلال ابروی او را ز حسن مویی کم نگردد ار نگرد سوی ما به هر ماهی سخن دراز شد و خالص سخن این است که چون منت نبود مخلص و هواخواهی کمال عز قبول نر از سعادت یافت که بافت از همه اقران خود چنین جاهی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.