شمارهٔ ۱۰۷۴
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
هرگز سوی ما چشم رضایی نگشادی
گوشی به حدیث من بیدل ننهادی
ای در گرانمایه که مثل تو کم افتد
یک روز به دست من مفلس نفتادی
در دیده من جمله خیالند و تو نقشی
بر خاطر من جمله فراموش و تو یادی
با آنکه بجز محنت و رنج از تو ندیدم
شادم که به رنج من محنت زده شادی
از کام دل من نرود گر برود جان
شیرینی آن بوسه که گفتی و ندادی
رفتی به سر اسب چو باد از نظر ما
تو عمر خوشی از پی آن رفته به بادی
دی راندی و می گفت کمال از پی خیلت
شاهی که ز خوبان به رخ و اسب زیادی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş