شمارهٔ ۱۱۹
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
چشم شوخ تو هر کرا کشته ست
اول از رشک آن مرا کشته ست
به شکر گفته اند دشمن کش
دوستان را لبت چرا کشته ست
غم تو لشکر سلیمان است
که چو مور م به زیر پا کشته است
گفته ای خونبها ی کشته منم
همه را عشق خونبها کشته است
خسته غمزه را لب تو دوا ست
خستگان ترا دوا کشته است
آفتاب از تو حسن می دزدد
صبح از آن رو چراغ ها کشته است
وعده کشتی بده به کمال
جان من وعده ای کرا کشته است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş