شمارهٔ ۱۳۲

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
درآمد از در ارباب خرقه ناگه دوست برآمد از دل درویش خسته الله دوست چو آفتاب نشست و چراغ ها افروخت درون خلوت دلها به روی چون مه دوست به رهگذار دل و دیده سیلهاست ز خون چگونه بگذرد ای دوستان برین ره دوست گرت ز ذوق درونی نهفته حالت هاست گمان مبر که ز خال تو نیست اگه دوست بگو نشین به دلت درد و ناله چون برخاست که درد می کند آنجا مقام و آنگه دوست مریض عشق به عمر دوباره شد مخصوص به پرسشی چو قدم رنجه کرد که که دوست کنند پرسش من دوستان که کبست کمال درون جان نو بالله جیپ و تالله دوست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.