شمارهٔ ۲۵
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
شمعی که به رخسار نکو بودی گرم
دید آن رخ و چون موم شدش آن دل نرم
پیش قد و چشم و خدمتش در بستان
نرگس ز حیا برآید و سرو از شرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş