شمارهٔ ۷۹۷
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
من ز مهرت هر سحر کز سوز دل دم می زنم
آتش جان در تو و خشک دو عالم می زنم
ای بت سنگین دل آخر سست پیمانی مکن
با من مسکین که لاف عشق محکم می زنم
گر نمی بینم خیالت ساعتی در پیش خود
خان و مان دیده را از گریه بر هم می زنم
آه جانم می کند راز دلم هر لحظه فاش
من بدین گونه گناهش نیز هردم می زنم
تا در آن حضرت غبار ره نیاید هر زمان
بر درت پیوسته آب از چشم زمزم می زنم
من بر آن خاک دراز شوق دهان او کمال
آن سلیمانم که لاف از تخت و خاتم می زنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş