شمارهٔ ۹۴۷

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
کحل بصر نیست جز آن خاک راه چشم به سرمه مکن ای دل سیاه دود شنیدم سوی خوبان رود با تو رسد عاقبت این دود آه درد تو گر جرم و گنه مینهند هست ز سر تا قدم من گناه ماه بدید آن رخ و خود را گرفت بی سببی خود نگرفته است ماه گر خم ابروی تو دیده از دور کج ننهادی مه نو هم کلاه وصل نو نو خاسته گفتم توان بافت چو فرزین شرف قرب شاه گفت که من شاه بتانم کمال گر هوس مات بود شه بخواه

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.