شمارهٔ ۱۲۱۵
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
رسید دوش ندایی ازین بلند رواق
که ای مقیم زوایای شهربند فراق
درین حضیض چرا گشته ای چنین محبوس
گذر چو طایر قدسی از اوج این نه طاق
مناققند و ریای جمیع اهل بشر
بیا به صحبت یاران بی ریا و نفاق
ترا به روز ازل با حبیب عهدی بود
چه آمدت که فراموش کرده ای میثاق
مرو به قول مخالف به هرزه راه حجاز
وگرنه راه نیابی به پرده عشاق
کسی که مسکن اصلیش عالم علویست
چه می کند به خراسان چه می رود به عراق
ز خویش بگذر و باز آی سوی ما خسرو
که نیست خوش تر از این جای در همه آفاق
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş