شمارهٔ ۱۲۴۸

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
همه شب با دل خود نقش آن دلدار بربندم مگر ممکن بود کاین دیده بیدار بربندم جگر از عاشقی خون گشت و کن زینم نمی بایست معاذالله کاین تهمت به زلف یار بربندم مژه در چشم من شد خار و خواب از دیده رفت اکنون مگر کاین رخنه پر فتنه را از خار بربندم جهانی بی دوست نتوان دید بنشینم به کنج غم به روی خود در این کلبه خونخوار بربندم مگو یاران دیگر ای که جانی و آب و گل خوبان چگونه دل ز جان در صورت دیوار بربندم غمت گفتم برون ندهم گشادی چشم از حسرت فرو بستی لبم بی آنکه من گفتار بربندم غباری یادگارم ده ز کوی خود که می خواهم کزین جا در غریبستان عقبی بار بندم تو خود را گر نمی دانی مسلمان گو بدان باری مرا نزدیک شد کز دست تو زنار بربندم سر زلفی کز او دیوانه شد خسرو به دستم مده که تا زان رشته دست عقل دعوی دار بربندم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.