شمارهٔ ۱۲۴۷

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
بگویم حال خویشت لیک از آزار می ترسم وگر ندهم برون ز اندیشه گفتار می ترسم چه حال است این که از بیم رقیبان ننگرم رویت هوس می آیدم گل چیدن و از خار می ترسم معاذالله که از مردن بترسم در غمت لیکن ز داغ دوری و محرومی دیدار می ترسم دلی دارم کباب از دست غم پیشت کشم لیکن ز خوی نازک آن نرگس خونخوار می ترسم تو شب در خواب مستی و مرا تا روز بیداری مخسپ ایمن که من زین دیده بیدار می ترسم جوانی خنده بر خونابه پیران مکن زیرا تو می خندی و من زین گریه بسیار می ترسم مرا زین دیده آزار جراحت می تراود دل مبادا کاندر او ماند از این آزار می ترسم ز درد من دلت هر سوی زحمت می کند لیکن ز بسی سامانی بخت پریشان کار می ترسم نیم خسرو که فرهادم نمانده جانم از عشقت اگر مانده ست از شیرینی گفتار می ترسم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.