شمارهٔ ۱۲۶۱
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
ای گل صفت حسنت بر وجه حسن گویم
سر تا به قدم جانی کفر است که تن گویم
آن میم دهان داند از ابروی چون نونش
نی نی که غلط گفتم من دانم و من گویم
هی هی سخن کفرست آن موی رسن گفتن
ببریده زبان بادم گر بیش رسن گویم
زلفی که ازو آید بویی چو دم عیسی
بس فکر خطا باشد گر مشک ختن گویم
چشمم که دو صد دریا دارد نه به هر مژگان
این قلزم پر خون را چون نام عدن گویم
پیراهن خود گلها سازند قبا در خون
گر از رخ جانبخشت وصفی به ختن گویم
گفتی ز دهان من خسرو تو حدیثی گوی
در وصف دهان تو من خود چه سخن گویم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş