شمارهٔ ۱۲۶۱

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
مرا تا جان و دل باشد به جای جان و دل باشی وگر این هر دو می خواهی ببر از ما بحل باشی اگر با ما نپردازی و با یار دگر سازی همان نامهربان باشی همان پیمان گسل باشی بیا یارا مشو در عهده یعهدی چنان نازک نباید دعوییی کردن که از معنی خجل باشی چو در گرما و سرما عاجزی اولی تر آن باشد که در آب و هوای سازگار معتدل باشی اگر خواهی که بی مانع به جانان متصل گردی ز ترکیب وجود خود به کلی منفصل باشی توانی دید واحد را به نور دیده ی باطن به شرط آنکه از کحل هدایت مکتحل باشی اگر امروز برخیزی و دریابی قیامت را وگرنه چون گران جانان بسی در زیر گل باشی ترا باید به کوشیدن ز خود این راز پوشیدن بدو چون مکتحل گشتی به خود چون مشتغل باشی چنان کن تا چنان سازی کزو با خود نپردازی چو ببریدی ز خود فی الجمله با او متصل باشی نزاری شرط دعوی محبت چیست می دانی که زیر سنگ آس امتحانش محتمل باشی گل آدم به آب عشق بسرشتند از مبدا چه گل باشی که عاشق بر گل و آب چگل باشی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.