شمارهٔ ۱۴۱۰
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
تلخاب حسرت است هر آبی که من خورم
خونابه دل است شرابی که من خورم
از خوردن جگر جگر من کباب شد
نبود سزای خورد کبابی که من خورم
هرگز نخوردم آب خوش خویش در جگر
تیغ است بی تو قطره آبی که من خورم
از خون خورم به یاد لبت قطره ای که نیست
طوفان آفت این می نابی که من خورم
سنگ است خسرو ار نه کجا طاقت آورد
از شعله های دل تف و تابی که من خورم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş