شمارهٔ ۱۴۸
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
مجو صبرم که جای آن نمانده ست
مران از در که پای آن نمانده ست
مبین در سجده های زرقم ای بت
که این طاعت سزای آن نمانده ست
ببوسم پای بت را وان نیرزد
که در سینه صفای آن نمانده ست
دلی دارم که مانده ست از پی عشق
خرد جویی برای آن نمانده ست
دلا بگذار جان بدهم در این کوی
که هنگام دوای آن نمانده ست
خموش ای پندگو چون من نماندم
ز من بگذر که جای آن نمانده ست
کسان در باغ و من در گوشه غم
که خسرو را هوای آن نمانده ست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş