شمارهٔ ۱۵۳۰
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
ای آرزوی امیدواران
ای مرهم درد دل فگاران
از دشمنی آنچه بود کردی
ای دوست چنین کنند یاران
تا سایه زلف تو بدیدم
دیوانه شدم چو سایه داران
افگند تنم چو موی باریک
در زیر گلیم سوگواران
می گریم بر غریبی خویش
چون ابر به موسم بهاران
گر شرح دهم غم تو صد سال
یک قصه نگویم از هزاران
آن ها که تو می کنی برین دل
از دل نشود به روزگاران
با این همه چشم بر سر راه
می دارم چون امیدواران
تا کی گذری به سوی خسرو
چون بر سر کشت خشک باران
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş