شمارهٔ ۱۵۶۵
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
تا کی ای مه روی کین انگیختن
خون ما بر خاک عمدا ریختن
تنگ بر بستن کمیت فتنه را
در شکارستان عشق انگیختن
کی روا باشد به کوی عاشقان
دل ز ما دزدیدن و بگریختن
جان به مهر خویش بستن وانگهی
کشته خود را به زلف آویختن
گشت خسرو مویی از خود مگسلش
سهل باشد موی را انگیختن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş