شمارهٔ ۱۶۲۹
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان
که نه سر ماند مرا در غم ایشان نه امان
لب گشایند و نباتی ندهندم آری
کام خود را نتوان یافتن از خودکامان
گر برم در برشان دست بدزدند اندام
سیم دزدی عجبی نیست ز سیم اندامان
رخ چو آتش بنمایند و جگر پخته کنند
این دل پخته من سوخته شد زین خامان
خسرو از بهر تو بدنام شد از وی بگریز
نیکنامی نبود در روش بدنامان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş