شمارهٔ ۱۷۵۱
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
به کوی عقل مرو گر به عشوه بردی راه
وگر ز عقل گذشتی بگوی بسم الله
هزار بار به گوش دلم رسید از غیب
که عشوه راهنمایست و عقل مانع راه
وگر به سلسله عشق مبتلا شده ای
برو به میکده وز پیر دیر همت خواه
به یک پیاله رهاند ز بند عقل ترا
من آزموده ام ار نشنوی مرا چه گناه
بیا به مجلس رندان و بر کف ساقی
قران چشمه خورشید بین به یک شبه ماه
مجو مجو قدح باده در جهان خسرو
که آب بوالهوسان ریخت حب منصب و چاه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş