شمارهٔ ۱۸۸۰
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
گر منت می کنم عنان گیری
تا کی از چون منت کران گیری
هر زمان از کرشمه ابرو
بهر خونریز من کمان گیری
دل گرفتار تو از آن کردم
که مرا از برای جان گیری
غمزه و چشم تو نکو داند
این زبون کردن آن زبان گیری
آفتابی ولی نخواهم گفت
که تو زان چیزها جهان گیری
بین دهان چو خاتم خود را
تا خود انگشت در دهان گیری
منم و هر دو مردم چشمم
که دو سه بنده رایگان گیری
بوسه گفتی و گر لبت گیرم
این نباید حساب آن گیری
گویدت دل که ترک خسرو گیر
ترسم از کودکی همان گیری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş