شمارهٔ ۱۹۷۶

نبود یار من آن را که یار داشتمی گهی به دیده و گه در کنار داشتمی ز من برید و غمم یادگار داد که کاش دو سه دگر هم ازین یادگار داشتمی به ناز گفتی گه گه من از آن توام دروغ گفتی و من استوار داشتمی خراب کرده خوبانست خان و مان دلم وگر نه بهتر ازین روزگار داشتمی به قهر می کشدم عشق و این همان خصم است که پیش ازین من نادانش خوار داشتمی به باغ کاش بهم بودمی که تا پیشش ز خون دیده زمین لاله زار داشتمی کدام گل ته او بود تا دو دیده خویش برفتمی و به بالای خار داشتمی خراشها که درین سینه بودی از کف پاش برین جراحت جان فگار داشتمی دریغ یک سر خسرو هزار بایستی که تیغ او را مشغول کار داشتمی