شمارهٔ ۲۷۹
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
درد دلم را طبیب چاره ندانست
مرهم این ریش پاره پاره ندانست
راز دلت را به صبر گفت بپوشان
حال دل غرقه را کناره ندانست
خال بنا گوش او زگوشه نشینان
برد چنان دل که گوشواره ندانست
قافله عقل را به ساعد سیمین
راه بجایی برد که یاره ندانست
سختی ازان دیدی خسروا که به اول
قاعده آن دل چو خاره ندانست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş