شمارهٔ ۳۷۱
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
سر زلف تو تا بجنبیده ست
بوی مشک ختا بجنبیده ست
بوی خون آمد از صبا ماناک
عاشقی را هوا بجنبیده ست
تا بجنبید زلف او از باد
ناف آهو ز جا بجنبیده ست
ما و دیوانگی دگر کان زلف
باز بر جان ما بجنبیده ست
جوش دل ها به گرد او گویی
قلب صد یاد را بجنبیده ست
گر جگرگوشه نیست چشم مرا
خون چشمم چرا بجنبیده ست
می رود ذکر رفتنش بسیار
باز جای بلا بجنبیده ست
دی شنیدم ز آه سرد منش
دل چون آسیا بجنبیده ست
یاد خسرو نمی کند یا رب
کاین سخن از کجا بجنبیده ست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş