شمارهٔ ۳۷۱
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
ز قال رفته ام از دست حال تا چه کند
خیال برد ز کارم وصال تا چه کند
نشاط عیش جدا می کشد ملال جدا
کنون شهید نشاطم ملال تا چه کند
هزار حسرت ممکن شکسته در دل ماند
به جان خسته خیال محال تا چه کند
طلوع صبح جمال تو عالمی همه سوخت
فروغ مهر تو وقت زوال تا چه کند
دمیدن سمن از زیر زلف خونم ریخت
بنفشه سر زدن از روی خال تا چه کند
شکسته رنگی ما را بهار حسرت کرد
طلوع باده به آن رنگ آل تا چه کند
میی به بزم ازل ریخت عشق در کامم
عروج نشیة آن لایزال تا چه کند
غرور ساغر زر کرد آنچه کرد هنوز
تکلفی که ندارد سفال تا چه کند
تو یک نفس که گریبان چو غنچه کردی باز
صبا چه ها که نکرد و شمال تا چه کند
نهال عشق تو در دانه بود و خون می خورد
کنون که ریشه دواند این نهال تا چه کند
به استمالتم افکند عشق در دوزخ
چنین اگر دهدم گوشمال تا چه کند
نکردنی همه کردم درین جهان فیاض
در آن جهان کرم ذوالجلال تا چه کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş