شمارهٔ ۴۷۰
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
دلم برون شد از غمت غمت ز دل برون نشد
زبون شدم که بود کو ز دست غم زبون نشد
به جلوه گاه نیکوان که هست جلوه بلا
کسی درون پرده شد که از بلا برون نشد
ز آب چشم عاشقان کجا ز دیده تر کند
ز شوخی شکرلبان دل کسی که خون نشد
چه ناله ها که کرد دل که یار از آن خود کند
رخ نکویی مرا چه حیلت است چون نشد
چو مردنی شدم ز غم چه جویم از کسی دعا
که از دعای مردمان حیات کس فزون نشد
ندانم این که چون زیم حیات دل چسان بود
ز جادویی که خسرو از دلت به صد فسون نشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş