شمارهٔ ۵۲۳

دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد سندان بود آن دل که در او یار نگنجد در دل چو بود عشق نگنجد خرد و عقل در مجلس خاص ملک اغیار نگنجد آن را سخن عشق رسد کو به دل از دوست صد تیر بلا گنجد و آزار نگنجد جانا به دل تنگ من اندوه تو بسیار در گنجد و صبر اندک و بسیار نگنجد گفتی که غم دیده و دل خور مگری زار خویشی دل و دیده درین کار نگنجد گر حسن فروشی به دگر جلوه برون آی تا در همه بازار خریدار نگنجد خواهیم که نقلی ز دهان تو بخواهیم بیهوده چه گوییم چو گفتار نگنجد دیوار و درت در دل من خانه گرفتند هر چند که در دل در و دیوار نگنجد کوشد که رهد خسرو بیدل ز غمت لیک با حکم قضا حیله و هنجار نگنجد