شمارهٔ ۶۸

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را هر طرفی دلی فتد شانه کند چو موی را دل که ز خلق می برد نیست برای مردمی طعمه فراخ می کند بهر سگان کوی را وه که نداری آگهی از دل بی قرار ما چند به باد بر دهی طره مشکبوی را بر سر پای بود جان ناز و کرشمه های تو داد بهانه ها بسی جان بهانه جوی را روی به ما کن و مکن دیده ما و خاک در سجده رواست هر طرف قبله چار سوی را گر چه غبار عاشقان می ننشیند از درت دور مکن بدین گنه جان بهانه جوی را هر چه که بیش بینمت تیره تر است روز من منت آینه منه بخت سیاه روی را قصه ما مگر کنون آب دو دیده گویدت زانکه ببست حیرتت حقه گفت و گوی را دارم امید خنده ای بو که بگنجدم سخن تنگ مگیر بیش از این پسته تنگ خوی را خسرو اگر غمت خورد ناله بس است خدمتش واجب چاوشان دهند از پی های و هوی را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.