شمارهٔ ۸۸۳

تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند بازار حسن و رونق تاتار نشکند گر یار بشکند دل ما را هزار بار دانم بدین قدر که دل یار نشکند ما را مباد توبه ز مستی و عاشقی تا جام عشق و کوزه خمار نشکند زاهد چرا ملامت مستان کنی بگو تا عهد و توبه مردم هشیار نشکند در عاشقی درست نباشد کسی که او ناموس خویش بر سر بازار نشکند با زلف تست عهد دل ما و زینهار در گوش او بگوی که زنهار نشکند در پای بوس یار ز غوغای عاشقان سرها رود که گوشه دستار نشکند گر آب خضر خواند لبت را خرد چه شد نرخ گهر به طعن خریدار نشکند خسرو ز زلف یار خلاصی طمع مدار تا این دل شکسته به یکبار نشکند