شمارهٔ ۹۷۸
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
از نکو بد نگو نمی آید
تو نکویی نکو نمی آید
با من اربد کنی نکو کن از آنک
بد جز از تو نکو نمی آید
می روی سوی باغ با آن لطف
آب در هیچ جو نمی آید
آنکه خورشید می کند بر چرخ
تو کنی به کز او نمی آید
عقل من با تو رفت وین طرفه
که تو می آیی او نمی آید
تاب سنگین دلت ندارم من
کار سنگ از سبو نمی آید
دل خسرو که در هوای تو ماند
جای دیگر فرو نمی آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş