شمارهٔ ۹۷۹
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
مدتی شد که یار می ناید
وان بت گلعذار می ناید
جان خود را شکار او کردم
رغبتش بر شکار می ناید
می شمارند بس که یارانش
بنده خود در شمار می ناید
تا برآورد گرد از دلها
زو دلی بی غبار می ناید
روزگاری که پیشم آمد ازو
پیش او روزگار می ناید
آرزویم کنار او چه شود
کارزو در کنار می ناید
دل من کز قرار خویش برفت
دیر شب برقرار می ناید
مکن ای دوست ذکر صبر به عشق
که مرا استوار می ناید
خسروا گرد عشق می گردی
مگرت جان به کار می ناید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş