sen; göz yaşlarımın aynasına serabı düşen güzel bir dokunda kalbime bin mutluluk kucaklasın beni gelmeden ecel…
Manisa'nın Akhisar ilçesinde 20 Mayıs 1968 yılında doğdu. Çocukluk ve gençlik yıllarının büyük bölümünü burada geçirdi. İlk okulu Devrim ilkokulunda,Ortaokulu Alişefik ortaokulunda,Liseyi Akhisar lisesinde aynı ilçede tamamladı ve Ankara Güvercinlik Okullar komutanlığı Jandarma Astsubay okulundan 1988 yılında mezun olup,İzmir Karşıyaka ilçesinde ardından Şırnak Uludere'de ve İstanbul Büyükçekmece Beylikdüzü ile Bakırköy ilçesinde Jandarma astsubayı olarak çeşitli görev ve kademelerde bulundu. Özel sektörde idari kadrolarda personel yöneticiliği görevinde yer aldı.Aşka tutsak gülüşlerim ilk şiir kitabı olmakla birlikte, şair ikinci şiir kitabını hazırlamaktadır. Kibar Tavasav, İlknur Tavasav la evli olup halen İstanbul'da ikamet etmektedirler
- Şarin şiir kitabı Aşka tutsak gülüşlerim gündüz yayınlarından çıkmış olup kitapstore.com da okuyucuya sunulmaktadır.
Kibar Tavasav şiirleri
Bir yangının eteklerinden sarkan külleri gibi Süpürür kalbimde büyük sevdan Kalbim toz duman…
Kalbimi göç mevsiminde terk ettiğinden beri Toprak ağlıyor - su, hava... Yer, gök ağlıyor…
Hani seni ıslattığım gece Hani nar gibi dilimle ağzıma çeke, çeke somurduğum Hani hamur gibi hiç bıkmadan yoğurduğum Hani kor, kor dokunuşlarla bir, bir koylarını gezip de dokun'ga…
Seni yazıyorum geceme Kaçırma gözlerini gözlerimden Sen sorma bana neden Akşamlar müjdeliyor seni kuytu köşelerden…
Biliyorum papatyaları seviyorsun Giyinmeyi, g- string giymeyi Güzel üzerine oturan şık bir elbiseyi Kırmızı geceliği seviyorsun…
Göz yaşı serptim gökyüzüne Gelip de düşsün diye gül yüzüne Yıldızlarla yıkadım saçlarını Parıltısında gözler kamaşsın…
Gözlerden özleme süzülen her yaş altın gibi kıymetlidir Dökülür mısra olur Dökülür şiir Çisil, çisil yağmurlar altın bir kalbe akmıştır…
gönül kumsalımı yalıyor meltem yelin koparıyor parçalarımı götürüyor azgın dalgalar yaran çok elim derinden kalbime dökülüyor sesin dolu gibi abanıyor üstüme inmelerin…
Bir kahve molası değil belki hayat Çınar ağaçlarından dökülen yapraklar Kara kışın habercisi Uykulara çağırır…
Şöyle kalbimin derinliklerinde püfür, püfür tütecek bir aşk arıyorum Alıp götürecek beni kendimden Her şeyim Canım olacak…
Hava yeni kararmış Kar giyinmiş İstanbul un göğsünde lodos neye öfkelenmişse, Öfkelenmiş! ... Tüm hıncını İstanbul un beyaz gelinliğinden çıkarıyor…
Belki bir gün, anılarda izin verirse Dudaklarım usulca ismini fısıldayabilecek yıldızlara Gece örtecek yosunlu gözlerimi…
kim bilir saçların nerede bulunacak hangi güz bahçelerinde hangi yelde…
Kar yangınlarında bir yanım Öksüz gözlerim çekiyor anı Saçakların altında üşümüş şu canım Geceler vuruyor beni…
15 / 147 gösteriliyor