Aşk Budur

Belki bir gün, anılarda izin verirse Dudaklarım usulca ismini fısıldayabilecek yıldızlara Gece örtecek yosunlu gözlerimi Ruhumun önünden gökkuşağı saçların geçecek Yokluğunun gümbürtüsü yok olacak zihnimden Uğultun kaybolacak yalnızlığa Ben seni öpeceğim sabah güneşi ışığı gibi yeşil yapraklar sallanacak ağaçlarda Belki bir gün, tozlu raflarda toplanmış olan çocukluğum izin verirse Gençliğimin yağmurlu sokaklarında yürüyeceğim yeniden Yorulacağım belki Belki de ıslanacağım Olsun dudakların ısıtır beni Ve dinlenirim sanırım Ellerim ellerinle yalnızlığı giderir Sensizliğin kokusu ömür boyu çıkar içimden Bir ses olurum beyninin loblarına Söylersin yaşadığımız her an bir nakarat gibi tekrardan Olsun değil mi? Belki bir gün sonsuzluğun kollarından kurtulabilirsem Senin kollarında olurum Sararım buğday tenini Yaşamla inatlaşırım Temiz hava ile beslenir Unuturum kimsesizliğimi Bir dans öyküsü bestelerim Bir kendimi, bir senin için özel kılarım Belki bir gün Bir şiir yazarım İnce bir sızı kopar içinde Çığlıklar yükselir Kim duyar bilinmez Adımlarımızın toprakta izleri görünmez Rüzgar savurur örter üstlerini Kum taneciklerine yenik düşeriz Ne kendimizin oluruz Nede bir yerin Göçebe bir yaşam süreriz gece ve gündüzleri Küs kalırız şehirlere Kıyı kasabasında bir evin bacası oluruz Duman çıkar içimizden Duman çıkar yükseklere is oluruz Belki bir gün, kocaman bir aşkı yaşarız umut yolunda Bir bilet alırız ikimiz bineriz aya da gideriz yıldızlara ve marsa da Bir göktaşında veririz mola Sen çıkınını açarsın Ekmekle, soğanla besleniriz ve tekrar yollara düşeriz Venüs ün bir vadisinden geçerken Seninle dünyaya bakıp ta öpüşünce zaman durur Gökyüzünü hazır durmuşken hareketsiz seyrederiz İşte aşk budur Her şey durmuşken biz durmadan seyretmek Zaman yok Ses yok Hareket yok Tek hareket kalbimizin küt, küt sesleri İşte aşk budur Kim bilir Belki bir gün