İnsanlar Ve Ağlar

iyi akşamlar yaşam iyi akşamlar özleyen gözlerim iyi akşamlar yeryüzü iyi akşamlar yaşamın her yüzü iyi akşamlar düşen kar damlası suyunun sesi sen gidiyorsun beni peşinden sürüklüyorsun ne demeli bilmem ki uç uç böceklerinin kanatları senin olsun senin olsun var olan her gerçeğim senin olsun renkli düşlerim lambada yanan gaz yağının is dokusu senin olsun en pembe gülüşlerim kanlarımın duygularımla karışık pıhtılaşmış rıhtımından kalkıp ta gidiyorsun bir gece vakti basıyorsun damlayan duygularıma çıplak ayaklarınla beni çiğniyorsun gülüşlerim vardı senden önce senden önce kalbimdi en kuru yerim sen ıslattın ya bir sonbahar vakti yazlarımı özler dizelerim bir kibritle yakacağım bu mısraları koy vereceğim okyanusların dalgalarına bir bahar vakti bir balıkçı kasabasında ellerim görünecek bir başka yerde gözlerim bir başka yerde saçlarım, kollarım, gövdem, başım görülecek bir ırmağın kenarında sazlıkların arasında Parça parça toplayacaklar beni dünyanın dört bir ucunda ve bir balıkçı kasabasında ağları dikişleyen ak sakallı bir ihtiyar'ın şarkısı ulaşacak kırışık yüzünün kenarından kulağına tek ses seni seviyorum diyecek iştahla o ses parçalarının dört bir yandan toplandığı senin dağıtmış olduğun bir gence aitti Çok güzel gülerdi bir söz söylerdi iyi akşamlar kanayan duygularımda yüzen ayı balıklarına öğrettiğim tek bir iki hece var duyuyor musun kulağını tiz bir ses titretecek ve ayı balıkları büyük bir çığlıkla seni çok sevdiğimi söyleyecek yırtılacak kulakların hazır mısın bir çığlık kadar yakınım sana bu sahilde yazarım seni işlerim mısralarla ağlarıma gözlerimin ağı sende kaldı, geri verir misin bana düşümde ben senin mutlu anlarını değil, en mutsuz anlarını paylaşırdım geldiğinde kollarıma mutlu anların senin olsun, ben senden en mutsuz anlarını alırda dönerim bu sahil kasabasına ayaklarım kumsalda ve deniz yalıyor parmaklarımı sana bakıyorum saçlarım karışık karşı kıyıdan kumlara adını yazıyorum harfler karışık deniz baş ucumda rüzgar dalgalarını olanca şiddetiyle sürüklüyor ruhuma bu yolu ben çizmedim suyu ayırarak ikiye, oluyor işte böyle sözcüklerim kağıttan bir gemi, ulaşacak mı sana bilemem karşı kıyı öteye bilinmez ki yıllar yıllar geçse de bir anıt diktim denizin orta yerine şahlanmış bir at ve üstünde başı olmayan bir adam adamın elinde çiçek çiçeğin üstünde bir e - kart tut bekle sana geliyor o başı yerine koy be tut bekle sana geliyor o başı yerine koy ellerini de ellerine insanlar ve ağlar birbirine benzer ve hep tutarlar her ikisi de sevgiliyi