Baş Kaldırıyorum Aşka-
K Kibar Tavasav
0
Altın Yaprak
Şu deli karanlığın kuytularında geziyor gönlüm
Parmaklık, parmaklık gözlerinin hapsindeyim
Sensizliğin ilmiği boynumda
Süzülüyorum yalnız bir karanlığın koynunda
Baş kaldırıyorum aşka
Ne denizler fırtına koparıyor içimde
Ne kasırgalar, tayfun, tayfun esiyor
Ne bu ayrılık beni böyle, seksen sekiz bin parçaya kesiyor
Hücrelerim bölündükçe aşkınla
Bölünüyor
Şu kahpe soğuk içime girdikçe tiril, tiril titretiyor
Bir bilsen ne haldeyim
Bir bilsen
Baş kaldırıyorum artık aşka
Bu son dansım rüzgarla
Bu son öpüşmem
Bu son saçlarının gelen kokusu
Bu son başıma yağan yağmur
Ahmak gibiyim bu son
Ne sen sor
Nede ben anlatayım
Bu son
Baş kaldırıyorum aşka
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş