Özlem, Hasret, Sensizlik Başımda Gardiyan-

Acı, bir boksör olup kaşımı, gözümü yararken Kan damlıyor her yerimden Sana bu satırları yazarken ki ruh halimi düşün yıldızını, ayını, güneşini kaybetmiş bir insan olarak birde senin üstüne, kendimi nasıl kaybedip de sokak, sokak, cadde cadde seni ve kendimi nasıl aradığımı bir düşün Acı, sızım sızım içimi yakıyor dilim dilim etimi parçalıyor yalnızlık demir parmaklık olup kendimi kendime hapsediyor soğuk bir ayrılık nezarethanesindeyim üşüyorum, gardiyanlar özlem, hasret ve sensizlik olmuş başımda nöbet tutup bir an bile yalnız bırakmıyorlar sanki deli gömleği giydirilmiş bir deli divaneyim bazen havalandırmaya çıkıyorum ruhumdaki hücremden üzüntü ellerimde kelepçe olmuş olarak kalbim gece, gündüz hiç uyumadan seni sevmenin bir bir kitabını yazıyor lakin keder prangalarına esir düşmüş bir kere nafiledir ki elden bir şey gelmiyor Akan göz yaşlarımdan paslanmış, çelikten ve kırılması mümkün olmayan kalınlıktaki ölüm zincirleri kuşatmış bir kere kalbimi, esir almış canım yanarken çekiyor da, çekiyor zincirleri imame kahve gözlerin doksan dokuz boncuklu aşk tespihimde sen olarak sevgilim