Şiir Yanıyor Şiir
K Kibar Tavasav
0
Altın Yaprak
kökleri ruhumda sevgilim
elleri kalbimde bebeğim
sözleri beynimde güzelim
gözleri gözlerimde özelim
seni benzettiğim her şey kararıyor
ve şiir yanıyor / şiir gözlerinde
gece kıvamında dökülüyor /
saçların geceme
dudağımda bir tutam çiçek
kopardım zamanın kökünden
can suyu dudağımın sütünden
mis kokusu geliyor mu söyle
avradım söyle
geliyor mu yanık yanık şehrine
en tütsülüsünden
sensiz gece /
soğuk bir heykel gibi
sanki kalma eski roma döneminden
şiir yanıyor / şiir gözlerinde
anlamsız bir şarkı
bir nakarat türküsü
çılgın bir viraj belki
dönülmez zamanın uçurumundan
sesler geliyor sesler
gelen sesler /
en koyu /
ayrılık tınısından
yüreği özlemin hasadıyla besler
şiir yanıyor şiir /
bestelediğim şiir gözlerinde
yanıyor şiir
müziği sormasınlar
bir sen duyarsın
birde bazen ben duyarım en tizinden
sana gül diyemem gül kurur
senin gülüşün kurumasın
hep yaş kalsın pamuk öpücüğü dudaklarında
susuzluğumu gidereyim
dudağım her değdikçe dudağına
şiirden bir tasvirin
gölgesinde bir dere /
ve manzarada sensin sevgilim
ateşten bir çiçeğin buketinde sen
pamuktan bir bulutun içinde sen
ve ben;
yaksan da severim
üşütsen de
senin dokunduğun yerlerim ateş kabarcığı
hala acıyor
acıyor hala bebeğim
şiir yanıyor şiir...
dokunduğun yerlerimde
yanıyor şiir
sevgilim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş