Söndü Dumanın

Mülteci akıntılarının ıslaklığını getirdin gecelerime Solmayan güneşin parlaklığını getirdin Akmayan derenin sularını Yağmayan yağmurun kuraklığını getirdin Ve sen yokluğunun ürpertisini getirdin inme gibi yüreğime Dallar kırıldı Yapraklar döküldü Kar geliyor pamuk şehre senin olduğun yerden Kokun geliyor senin doğduğun yerden Gülüşün geliyor kulağıma iki dudağının kertiğinden Gülüşün geliyor -ayın suya düşüp de öpüştüğü yerden Sanma ki elvedanı koynuma asacağım Sanma ki yokluğunu boynuma asacağım Sanma ki sabah akşam kanayacağım Yok böyle bir şey Ellerim duaya haşmetlenirken Seni silkiyorum sinemden -tıkır, tıkır taş döker misali böbreklerimden Seni ben işledim ya şiirlere, şarkılara Seni ben işledim ya nakış gibi kalbimin astarına Seni ben işledim ya dört duvarlı dünyama Sanma ki orada sonsuza yuvalanacaksın Çıkacaksın çıkacak Bu kalbin sokaklarında aç susuz kalacaksın Bitirim bir sevdaydı seninki Bitirimce bitirdin -sevdamı Gün geldi yitirdin -sevgimi Sanma ki bitirdin beni Meşale gibi seni yakacağım yıldızların yerine gökyüzünde Hep benden uzak olacaksın Gün gelecek Gece bile görmek için evimin penceresinden bakacak Bakacaksın Sanmak ki Perdeyi aralayacağım ve sana -bir kaç satır karalayacağım Yok böyle bir şey Sana senin kadar sevgi bağlayacağım Sevgisiz şey Sen olmasan bile Yokluğunla avunacağım İşte bu olacak bir şey ''Bir zamanlar üzüm gözlerinin ağı için bir bağı yakardım. Sonra karşısına geçip gözlerindeki yangında yanardım … Yok şimdi Yok Söndü dumanın...