Yakarım Denizleri Nefesimle
K Kibar Tavasav
0
Altın Yaprak
Dalından koparılmış yıllarım bir bir dökülüyor topraklara
Çil yavrusu gibi kaçıyor anılarım bir sağa, bir sola
Bıkkın gözlerime yok ki son perde evvela
Bıçkın gönlüme yok ki çare ya havle
Bir kıble çekiyor beni içine
Bir kıble çekiyor mıknatıs gibi
Bir kıble çekliyor serseri serseri
Bir kıble çekiyor
Bir kıble
Aşkım derisi soyulmuş bir yılan gibi
Aşkım zehiri hiç akıtılmamış sek bir engelek sanki
Aşkım dağları eteklerine indiren
Yer altını yalayıp yalalayıp süpüren bir deprem misali
Sallıyorum İstanbulu kucağımda
Sallıyorum Ankarayı
Sallıyorum İzmiri
Aşkın bir buz kütlesi bende içinde bir fok yavrusu sanki
Kırpınıyorum kırkık makasıyla dünya dünya değil inan ki
Ahhh bir aralayabilsem geceleri gözlerimde
Ahhh bir aralayabilsem geceleri
Ahhh bir aralayabilsem.
Ne gece ateşe yakındı
Nede kül dumana hasret kaldı
Benim gönlüm senin özlemine ördüğüm dağlar kadar
Sallana sallana kollarım
Sallana sallana her yanım yıkılıdı
Ahh bir yıkıldı
Ahhh bier aralayabilsem geceleri gözlerimde
Ahhh bir aralayabilsem
Aahhhhhh
Yakarım denizleri bir gecede
Yıkarım yeryüzünü nefesimle
ahhh
Bir aralayabilsem geceleri gözlerimde
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş