Narkoza Gömülmüş Mırıldanmalar

Aklımın köşe başlarında sayıklayan düşüncelerim var Yani narkoza gömülmüş mırıldanmalar Yani kendinden geçmiş bahaneler Hırıltılı bir cümlenin kördüğüm olmuş nefesi… Yani, Konuşmayacaktım… Sus’ların pususunda,konuşmadan vurulmayacaktım Ki, Derme çatma lügatım’da ayrılığın harflerini bulabilseydim Ellerimin ayasında güleçliğinin izleri Yani hiç kanamamış bir karanfil tazeliğindeyken Yani koklanıp öpülmemişken Senden , gamzeler aşırma hevesindeyken Yani, Ağlamayacaktım… Son’ların o gitme telaşında sızlanmayacaktım Ki, Her sabah sana yarım yamalakta olsa bir türküyü söyleyebilseydim Umarsız bir körebeyken saklambaçlarında Yani ayazlığında kalıp yalnızlığın, sobelenirken Yani hep e(be)lenirken Saçlarının karanlığında soluklanma nöbetlerindeyken Yani, Söylenmeyecektim … Git’lerin ve gel’lerin satır aralığında ezilmeyecektim… Ki, Güneşe sırtımı dönüp yüreğimi yağmurlarla yıkayabilseydim… Ben, gölgene bile sarılıp ağlarken Ne zoru vardı ki aşkın benimle….