Ne Çok Vurgun Yedik

kirpiğin dargın gözlerime anlıyorum.. izmir ağlıyor ya işte ordan biliyorum ne çok vurgun yedik sayıkladıkça geçmişi kaç martının kanadında kanadık sızım sızım hatırlıyorumda, kağıttan gemilerimiz vardı oysa denizimiz bile yoktu bizim sudan hayallerimizde demirledik çoğu zaman akıntılara hiç kaptırmadık onu kolay değil öyle tanımsız kalmak öyle bildik öyle aşina kim öğretti bu buğulu şarkları sana kim hapsetti aşkı sarı sayfalara sarı odalara.. ne çok vurgun yedik hatırladıkça geçmişi kaç karanfilin kokusunda yandık alev alev hatırlıyorumda kafiyesiz şiirlerimiz vardı oysa kalemimiz bile yoktu bizim anlık hallerimize mürekkepledik çoğu zaman yarınlara bırakmadık onu kolay değil öyle tanımsız olmak öyle bildik öyle aşina kaç temmuz vardır daha yıldızsız doğacak sabaha kaç sabah vardır elpençe bekleyip akşamı yine sana doğmak adına ellerin dargın ellerime anlıyorum.. izmir üşüyor ya işte ordan biliyorum..