Bir Gün Gelir

Hadi, gürlesin ağzından küfürler Yağdır nefretinden yağmuru Sarmaş dolaş sustuğun belki de geleceği kustuğun o yalancı sarılışın, senin kadar yabancıymış bana. Hatırlıyorum da, bir ömrü paylaşmanın heyecanıyla her aşkı bize benzetir, her çocuğu sevdamıza büyütürdük. Oysa ki büyütemediğim tek şey, bencilliğine gizlediğin sevginmiş. Her sen oluşumda, biraz daha benden sonralarına yaklaşırken gözlerinden kayan sevdamızın yıldızlarına dilekler tutup, bitmesin sarılışların diye, masum sandığım dudaklarına adaklar kondururdum. Bak, şimdi bir aşk ölüyor senin yüzünden. Merhametin kadar ıssız, yaşantın kadar sefil, görebildiğin kadar kör bir ömre kaybetmişliğinin kefili yaptın beni. Ve acıların hissesinden yangınıma bir pay, bir kül bıraktın. Sen gerçeklerin yalancısı, sevdaların yabancısı Terk etmeyi kâr sayma sakın Bir gün gelir, sevdamın tokadı kalbinde patlar.