Seyahat

Bir zaman tünelinde seyreden bu mekanın İki günlük sahibi bir anlık efendisi Bir kuş gibi uçarak göğe değse de şanın Yine de yanındadır ölümün acı sisi Gözlerini yaşartıp benliğini sarartan Her an yanında durup sana ahbablık eder Balları zehir edip zevklerini karartan Bir gün gelir sana da hadi gel gidelim der Yokluğun zilletiyle gözlerini kapatıp Diyemezsin birader ben gelmesem olmaz mı Bütün düşüncelerinden onun adını atıp Kurtuldum sansan bile birgün gelip bulmaz mı Altın yaldızlı sözler cakcakalı zamanla Oynaşarak geçerdin kısacık hayatını Kah alçaldın kül ile kah yükseldin dumanla Zevkin zirvesine doğru sürdün durdun atını Nice fetihler yaptın toprak kattın toprağa Sihirli değneğinle dokundun herbir yere Şerefini duyurdun dağa taşa yaprağa Kaç kere cana kıydın kan akıttın kaç kere Mızrağının ucundan sivrisinek korkardı Dünyayı doldururdu dünyadan çaldıkların Haşmetinden al renkli aslanlar da ürkerdi Herkesi doyururdu herkesten aldıkların Böylesine kuvvetli böylesine güçlüydün Yere bassan yer bile yarılacak sanırdın Bir kere değil sade onbin kere suçluydun Ne adalet bilirdin ne Allah'ı tanırdın Bak şimdi kefen giymiş saçın ve sakalların Belini bükmüş felek zayıflık vurmuş sille Tek bir yola çıkıyor artık bütün yolların Ne savaş zafer verir ne de iş görür hile Heyhat! Seni de sindirecek dört kulaçlık çukur Üstünde tepindiğin tepinecek üstünde Sana acımayacak ne zengin ne de fakir Ne zalim bir adamdı yazılacak büstünde